موکل فرهیخته و محترم
پاسخ **مختصر و مستند**:
• **قلمرو اعتبار آییننامه و شیوهنامه**
طبق اصول حقوقی و رویه دیوان عدالت اداری، **آییننامه** قاعدهگذار اصلی و لازمالاجراست؛ **شیوهنامه** یا **بخشنامه** فقط توضیحدهنده و نحوه اجرای آییننامه است و نمیتواند آن را تغییر دهد (ماده ۱۲ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری).
• **حاکمیت قاعده مؤخر و اصل تفسیر به نفع متهم**
در امور کیفری، دو اصل مهم وجود دارد:
1) **قانون مؤخر مقدم است**؛ یعنی مقرره جدید، اگر ناسخ قبلی باشد، معتبر است.
2) **تفسیر قوانین به نفع متهم**؛ ماده ۱۰ قانون مجازات اسلامی: هرگاه قانون لاحق اخفّ باشد، نسبت به رفتار سابق نیز اعمال میشود.
• **اگر بخشنامه یا شیوهنامه، حق جدید یا محدودیت کمتر ایجاد کند**
در صورتی که شیوهنامه اخیر **تحدیدکننده تفسیر آییننامه** باشد و باعث **تخفیف یا تسهیل به نفع متهم** شود، در رسیدگی کیفری قابل اعمال است؛ زیرا بخشنامه نمیتواند قانون را تغییر دهد، اما **میتواند نحوه اجرای آن را بهنفع متهم تعدیل کند** و این امر با اصل **تفسیر مضیق قوانین کیفری** سازگار است.
• **رویه قضایی**
هیأت عمومی دیوان عدالت بارها اعلام کرده: اگر **بخشنامه مؤخر** و **مفسر** باشد، در محدوده تفسیر و اجرای قانون قابل تبعیت است (نمونه آراء: ۲۸۵-۱۳۹۶ و ۵۷۳-۱۳۹۹).
نتیجهگیری و پیشنهاد:
در صورتی که شیوهنامه جدید **ناسخ آییننامه نباشد اما اجرای آن را به نفع متهم تفسیر یا تسهیل کند،** ملاک عمل برای دادگاه **همان شیوهنامه مؤخر** است.
ولی اگر شیوهنامه خلاف آییننامه باشد و قصد تغییر آن را داشته باشد، **آییننامه معتبر است**. برای اظهارنظر دقیقتر، متن هر دو مقرره باید بررسی شود.
در صورت تمایل میتوانم **لایحه استناد به شیوهنامه مؤخر و اصل تفسیر به نفع متهم** را برایتان تنظیم کنم.
من سید داریوش حسینی، وکیل متخصص آیین دادرسی و امور کیفری هستم.
لطفاً از قسمت «اشتراک؛ مشاوره متنی» برای راهنمایی بیشتر استفاده کنید.
ممنون میشوم وارد پروفایل بنده بشوید و نظرتان را ثبت کنید؛ لطفاً از سمت راست اولین مربع را انتخاب کنید.